Willem van der Kooij XIVdx (A.XIV 056.07.03) schrijft: Dank voor uw artikel in De Eendenkooi van september 2025 over de zoektocht naar de zussen Jaantje en Ploontje van der Kooy. Het opschrift “tussen de schoven blijven wij loven” deed bij mij een (heel klein) belletje rinkelen; ik meende dat ik daarover lang geleden wat gelezen had. Dat blijkt een artikel in De Eendenkooi van de toenmalige erevoorzitter Teun van der Kooij te zijn; 39 jaar geleden schreef hij over een ontmoeting van (toentertijd) vier jaar eerder met een gemeenteambtenaar in Vlaardingen. De ambtenaar vertelde hem dat hij als kleine jongen het verhaal achter het opschrift van zijn moeder hoorde (zie bijlage). Het opschrift “tussen de schoven blijven wij loven” wordt daarmee nog duidelijker, als wij ‘loven’ kennen als prijzen, roemen, verheerlijken en ‘blijven loven’ zien als: ongeacht wat er gebeurt. De keuze ‘tussen de schoven’ zou als volgt kunnen worden opgevat. Nu wonende bij knotwilgen aan de sloot en vroeger wonende op een boerderij met op het erf grote bomen die dienden als zonwering en ter verkoeling, maar ook een zekere status gaven.
